مسعود بیات منش در گفت و گو با خبرنگار « پایگاه خبری-تحلیلی پیام ملّت» به طرح جامع شهر سلطانیه اشاره کرد و گفت: شهر سلطانیه یک شهر تاریخی قدیمی است و به لحاظ قوانین مدون و معاصر، در دورهی قبل از انقلاب هم شهر محسوب میشده و تا سال ۸۹ این شهر با طرحهای هادی مدیریت میشد. اولین طرح جامع این شهر سال ۸۹ مصوب شد و افق طرح نیز سال ۱۴۰۵ بوده است.
مدیرکل راه و شهرسازی استان زنجان با بیان اینکه شهر سلطانیه به لحاظ میراثی، ویژه است، گفت: شهرهایی که با جمعیت زیر ۱۰ هزار نفر هستند، در آئین نامه اجرایی قانون شورای عالی معماری شهرسازی، طرحهای جامع و تفصیلی با هم مطالعه میشوند ولی به علت ویژه بودن این شهر، بلافاصله بعد از ابلاغ طرح جامع، طرح تفصیلی با نگاه ویژه (میراثی) تهیه شد و در سال ۹۶ به تصویب رسید و سال ۹۷ ابلاغ شد که ملاک عمل این شهر با افق جمعیت پذیری ۱۳ هزار نفر پیش بینی شد.
بیات منش تاکید کرد: در حال حاضر مردم شهر سلطانیه مشکلی به لحاظ ساخت و ساز و اخذ پروانه در شهرداری ندارند.
وی با بیان اینکه ضرورت مطالعه یک طرح ویژه برای سلطانیه با نظر و پیگیریهای اداره کل راه و شهرسازی استان در شورای عالی معماری شهرسازی به تصویب رسید، ادامه داد: در سال ۹۵و ۹۶ در شورای عالی معماری شهرسازی که طرح تفصیلی شهر سلطانیه را تصویب میکردند با درخواست و با نظر شورای عالی معماری شهرسازی به تصویب رسید که طرح ویژه ای برای شهر تهیه شود.
مدیر کل راه و شهرسازی استان زنجان با بیان اینکه تهیه طرح در اسناد و مصوبات است، گفت: علت اینکه ضرورت مطالعه طرح ویژه به تصویب رسید ویژه بودن و میراثی بودن شهر بود و قید شده بود که تهیه طرح ویژه زمان بر است و میراث فرهنگی از عمده بازیگرانی که در تهیه این طرح نقش آفرینی میکنند هستند که می بایست حضور پررنگتری داشته باشند.
بیات منش با بیان اینکه طرح تفصیلی و جامع شهر سلطانیه ۲۸۷ هکتار محدوده دارد، گفت: از این میزان ۲۶۰ هکتار پهنه، عرصه میراثی، حریم درجه یک، دو و سه است.
مدیر کل راه و شهرسازی استان زنجان با تاکید بر اینکه مردم عزیز شهر سلطانیه نگران مطالعه طرح ویژه سلطانیه نباشند، افزود: اجرای طرح جامع سلطانیه نیازمند همکاری اداره کل میراث فرهنگی استان زنجان است و تلاش اداره کل راه و شهرسازی برای کمک به توسعه شهر سلطانیه است هرچند در حال حاضر نیز براساس قوانین اداره کل و راه و شهرسازی هیچ مانعی در مسیر توسعه شهر سلطانیه وجود ندارد.
بیات منش ابراز کرد: در مقطعی که ضرورت این طرح به تصویب رسید متولی معرفی انتخاب مشاور میراث فرهنگی بود و نتیجهای که در نهایت به دست آمد عدم توانمندی مشاور در پیشبرد طرح بود.
بیات منش با بیان اینکه شهر سلطانیه فاقد طرح نیست، تصریح کرد: شهرستان سلطانیه ظرفیت سکونت پذیری بالایی دارد و زمانی که این طرح تصویب میشد ضرورت یک طرح ویژه دیگر را در شورای عالی معماری شهرسازی با درخواست خود اداره کل راه و شهرسازی به تصویب رسید که اواخر سال گذشته اعتبار لازم مصوب شد و بلافاصله بعد از تصویب و ابلاغ اعتبار، ۱۵ روز بعد از آن مشاور طراح ویژه انتخاب و به شورای عالی معرفی شد و مشاوراز فروردین سال ۱۴۰۰ مشغول تهیه طرح ویژه است.
وی افزود: با اینکه تهیه طرح ویژه سلطانیه زمان بر خواهد شد و حداقل دو سال کار لازم دارد ولی این اداره در پی آماده کردن طرح تا سه ماه بعد می باشد.
مدیرکل راه و شهرسازی استان زنجان تصریح کرد: در جلسات کار گروه زیر بنایی که هر ماه یک بار برگزار میشود باید این طرح تصویب شود و در کل امیدواریم مراحل تصویب طرح در مراجع ذیربط بیشتر از زمان در نظر گرفته شده به طول نینجامد.
بیات منش گفت: ۲۰۰ میلیون تومان برای مطالعه طرح، جذب و به مشاور پرداخت شده و کار خود را انجام میدهد و ربطی به مباحث عمرانی ندارد.
وی با بیان اینکه مشکلی برای ساخت و ساز در سلطانیه وجود ندارد، افزود: ساخت و ساز ساختمانهای مسکونی، تجاری و عمومی در طرح فعلی شهر سلطانیه برای گنجایش ۱۳ هزار نفر جمعیت پیش بینی شده است و از شهرداری سلطانیه درخواست دارم تا مردم را به طرح حواله نکنند و در کل طرح موجود تفصیلی سلطانیه هیچ مانعی برای ساخت و ساز ندارد.
مدیرکل راه و شهرسازی استان زنجان افزود: طرح ویژه، جدا از طرح تفصیلی نیست و هدف اداره کل راه و شهرسازی استان از تهیه طرح ویژه، آشتی پذیری سکونت گاه و میراث فرهنگی است.
بیات منش متذکر شد: تا سال ۹۹ اعتباری برای تهیه طرح به دست ما نرسیده بود و در این دو، سه سالی که بنده در این استان هستم پیگیر جذب اعتبار بودم که مبلغ پیشپرداخت در اعتبار سال ۱۴۰۰ پیش بینی شده بود و در کل هزینه مطالعه این طرح ۳ تا ۴ میلیارد تومان خواهد بود.
وی با تاکید بر این مطلب که ۹۴ درصد شهر سلطانیه که در پهنه و حرایم میراث قرار دارد مانعی در جلو توسعه است، گفت: در طرح ویژه که ما مطالعه می کنیم قطعاً رویکرد این طرح به توسعه شهر کمک خواهد کرد.
